Çok küçüktüm o zamanlar 5 yaşında falandım herhalde. Ekmek almaya markete gitmiştik kim bilir kaç kuruş vardı yanımızda. Markete girdiğimde ilk gözüme çarpan reyon çikolata reyonuydu. Anneme çok ısrar etmiştim :
“ Anne ne olur şundan da alalım. ”
Annem :
“Olmaz oğlum baban alır sana yanımda o kadar para yok. ” Farkında olmadan biraz sesimi yükseltmişim:
“ Hayır! Ben o adamın parasını istemiyorum. ” Annem kaşlarını çatarak :
“ Burak! Olur mu öyle şey o senin baban. ” Babam falan değildi işte. Annemi her gün döven biri benim babam olamazdı. Her gün annemi döverdi yanımda. Çok ağlardım “ Baba yapma! Baba dur! More
İlayda Şan:
9 years before
Teşekkür ederim. Hem merak etmeyin lisede de yazmaya devam edeceğim. Yeni yazılar yolda ;)
Efe Bahri Biyke:
9 years before
Çok güzel bir yazı olmuş İlayda Abla. İnşallah liseye gidince böyle yazmaya devam edersin. Bizden birilerinin yazılarını böyle internette okumak güzel. Tebrikler..
İlayda Şan:
9 years before
Güzel yorumların için teşekkür ederim. İnşallah bunu okuyan herkes bundan ders alabilir.